De bioregio’s

In de waterketen, in waterveiligheid, in peil- en watersysteembeheer hebben we met dijken, gemalen, buffers, riolen en zuiveringen knelpunten opgelost en meerdere functies op een relatief klein stukje aarde kunnen combineren. Dat heeft Limburg geholpen om te wonen, te werken, te produceren en te recreëren in een landschap dat voortdurend in beweging is.

Naast de culturele diversiteit is vooral het bodem- en watersysteem in Limburg uitzonderlijk gevarieerd. We vinden er löss- en kleigronden, zandgronden, rivierklei en grind, Maasplassen, kwelgebieden en vennen. Elk gebied is uniek en kent zijn eigen kwetsbaarheden en uitdagingen. Langs de Maas spelen hoogwatercrises en rivierbeheer een prominente rol. In en rond de Peel en richting Brabant is

Limburg maakt onderdeel uit van het internationale Maasstroomgebied: een grensoverschrijdend watersysteem waarin al het water uiteindelijk via de Maas wordt afgevoerd.

De kwaliteit en beschikbaarheid van water in Limburg worden sterk beïnvloed door wat stroomopwaarts gebeurt in België, Duitsland en Frankrijk.

De Maas is daarin de verbindende ruggengraat. De rivier is van groot belang voor drinkwater, natuur, landbouw, scheepvaart, recreatie en economie. Tegelijkertijd staat het systeem onder druk door droogte, piekafvoeren, vervuiling en toenemende watervraag.

De Maas zelf vormt een systeem met een eigen schaal en zwaartepunt. Hoogwater, waterkwaliteit en scheepvaart spelen er een dominante rol. De rol van het waterschap is in sommige delen direct en zichtbaar, in andere delen juist meer begrensd door verantwoordelijkheden en afspraken met partners. Tegelijkertijd moet de Maas begrepen worden als één doorlopende rivier: van bron tot monding.

We moeten de rivier zó beheren dat er veilig drinkwater van te maken is, dat natuur en milieu kunnen functioneren, dat mensen er kunnen wonen en werken, en dat scheepvaart, recreatie en economie mogelijk blijven.